دلتنگی

یه سلام عاشقونه

با یه بغض بی بهونه

می نویسم تا بدونی

یاد تو، تو دل می مونه


یادته وقتی می رفتی

دم به دم نگات می كردم

بغض سنگین توی چشمام

گفتی: صبر كن برمی گردم


یادته قسم می خوردیم

عزیزم بی تو میمیرم

اما حالا كه تو نیستی

من با دلتنگی اسیرم


یادمه وقتی می گفتم

به خدا نمیری از یاد

آه سردی می كشیدی!

توی قلبم مثل فریاد


اما حالا كه تو نیستی

حال و روز من خرابه

آخر قصه ی عاشق

اشك و ماتم و سرابه


اما حالا كه می بینم

بی تو دل رنگی نداره

توی آسمون چشمام

غروبا بارون می باره


می دونی طاقت ندارم

با غم و غصه اسیرم

زود بیا كه خیلی تنهام

به خدا بی تو میمیرم

نفرین به تو ای غریبه

نفرین به تو ای غریبه

 به تو که روزی اشنا ترین لحظه هایم بودی!

سکوت خسته و قلب شکسته ام را ببین با من چه کردی؟

 ایا تاوان عاشق شدن و عاشق بودن این است؟!

 اگر چنین است پس نفرین بر عشق...

 روزگار تنها شدنم را در جاده ی انتظار می گذرانم

 نفرین به تو ای غریبه...

  باز میان شقایق های سرخ گم خواهم شد

 میروم تا شاید این بار غریقی را با خیلی از امواج

 محبت به سوی ساحل مهربانیم بکشانم

 چیزی بگو چیزی نخواهم گفت

 سکوت های سر به زیر  از کودکی با من است

 و من این بار میخواهم عاقلانه ببینم نه عاشقانه...

آیریلد یق به معنی جدا شدیم

شعری از واقف  با ترجمه فارسی آن با نام  آیریلد یق  به معنی جدا شدیم

                                 

  آیریلدیق     :      جدا شدیم

خیلی واخدیر آیریلمیشیق یارایلن 

              خیلی وقت است که من و یار جدا شده ایم

 گؤردوک آما تانیشمادیق آیریلد یق   

             همدیگر را دیدیم و آشنا نشدیم و جدا شدیم

قالدی جاندا قیزیل – قیزیل دردیمیز  

             در جانمان دردمان ماند

بیرجه کلمه دانیشمادیق آیریلدیق  

            یک کلمه حرف نزدیم و جدا شدیم

غریب – غریب دوردوق بیگانه لر تک

           غریب ایستادیم مثل بیگانه ها

سویوق – سویوق باخدیق دیوانه لر تک

           به هم سرد نگریستیم مثل دیوانه ها

دؤنمه دیک باشینا پروانه لر تک  

           دور سر هم نگشتیم مثل پروانه ها

عئشق اودونا یانیشمادیق آیریلدیق 

          به آتش عشق نسوختیم و جدا شدیم

یاریم ساعات بیر ارادا قالمادیق   

          نیم ساعتی کنار با هم نبودیم

عئشق آتشین جانیمیزا سالمادیق  

        آتش عشق را به جانمان نیفکندیم

یالواریبان یارین کؤنلون آلمادیق 

       التماس کنان دل یار را به دست نیاوردیم

ائله گئتددی باریشمادیق آیریلدیق

     چنان گذشت ، آشتی نکردیم و جدا شدیم

او زامان کی آشنالیغی ترک ائتدیک

      آن زمانی که آشنائی را ترک کردیم

جورا دودشدوک جیگیری برکیتدیک

      به جور و جفا افتادیم و دلمان را سفت کردیم

آرالیقدان کؤنول قوقون اورکودوک

        قوی دل را از میانه پرانیدیم

بیر – بیریله قونوشمادیق آیریلدیق

         با هم حرف نزدیم و جدا شدیم

 واقف سئودی بیر ایغراقسیز بی وفا 

       واقف عاشق بدون اغراق یک بی وفا شد

بادا گئتدی تامام چکدیغی جفا

       تمام جفائی که کشیده بود به باد فنا رفت

گؤروشوبه ن ائیله مه دیک خوش صفا 

      وقتی همدیگر را دیدیم خوش صفا نکردیم

قوجاقلاشیب ساریشمادیق آیریلدیق

همدیگر را بغل نکرده خداحافظی نکرده جدا شدیم

منبع : وبلاگ زن متولد ماکو (  قایا قیزی وبلاگین نان )

آه ...

آه از آن روزی که تنهایم نهی                                 حسه مرگ را در وجودم جا دهی

در آن لحظه به چه اندیشی                                  به کدامین حسه خود رو کردی

که چنین ظالمانه مرا شکستی                            با کدامین احساس راه نفس را بستی

آه اگر دانم که آن احساس چیست                         در عجب مانم که این دنیا چیست

صورتک را بر دل زیبا زدی                                     آتشی بر جانه بی جانم زدی

نفرین به تو ای قلبه پاک                                     از بی کسی تو را چه باک

بی کس بودی راحت بودی                                   از بی وفایی رد بودی

غصه ی بی کسی چه کرد                                  ناله ی بی کسی چه کرد

رفتی سراغه یارکی                                           کز خامی ات زود جا زدی

من که می دونم ...

من که می دونم یه روزی میمیرم از نداشتنت    

                                                گر چه دیگه عادت شده تو رو از خدا خواستنت

من که می دونم آخرش دق می کنم تو بی کسی                      

                                               ولی اینو هم می دونم به داد من نمیرسی

من که می دونم دل تو یه قلب ساده نمی خواد                           

                                               حتی واسه یه لحظه هم با دل من راه نمی اد

من که می دونم من مثل زمینم و تو آسمون                               

                                               هیچ وقت بهت نمیرسم اخه زیاده فاصلمون

من که می دونم عزیزم سرتو خیلی شلوغه                               

                                                حتی اگه بهم بگی دوستم داری یه دروغه

من که می دونم همیشه کسی هست از عشق واست بگه

                                          منو این دل دیوونه واسه چی بخوای دیگه؟

من که می دونم پیش من نمی آی اما هنوز منتظرم

                                                             هنوز واسه نگاه تو حیرونم و در به درم

من که می دونم هیچ وقت عشق تو از یاد نمیره  

                                                    خوب می دونم یه روز دلم از دوریت آخر میمیره!!

شعر عاشقانه

یادته بهت می گفتم اگه تو بری می میرم

حالا تو رفتی و نیستی ٬ پس چرا من نمی میرم؟؟

چرا هستم؟ چرا موندم؟ چجوری طاقت می آرم؟

چجوری من دلم اومد رو مزارت گل بزارم؟؟

جای خالیت و چجوری میتونم بازم ببینم؟

دیگه چشمام و نمیخوام. نمیخوام دیگه ببینم!

وای چطوری دلم اومد جسم سردت و ببوسم؟

من که آتیش میگرفتم٬ چی باعث شد که نسوزم؟

ذره ذره٬قطره قطره٬ میسوزم اما میمونم

خودمم موندم چه جوری میتونم زنده بمونم

هنوزم باور ندارم که تو نیستی و من هستم

شایدم من مرده باشم٬ الکی میگن که هستم!

کاشکی وقتی که میرفتی دستتو گرفته بودم

کاشکی پر نمیکشیدی بالت و شکسته بودم

نازنین وقتی که بودی شبا هم تو رو میدیدم

دیگه از روزی که رفتی حتی خوابتم ندیدم

تو که بی وفا نبودی٬لااقل بیا تو خوابم

مگه تو خبر نداری شب و روز برات بیتابم؟

میدونم یه روز دوباره می تونم تو رو ببینم

تو پیش خدا دعا کن که منم زود تر بمیرم

خاطره حیدری زاده

شعر عاشقانه

مثه خوابی…مثه رویا
مثه آرامش دریا
مثه آسمون آبی
آرومی وقتی که خوابی
مثه پروانه نجیبی
تو یه رویای عجیبی
مثه یاسای تو باغچه
مثه آینه تو تاغچه
مثه چشمه ی زلالی
انگاری خواب و خیالی.
.
.
.
بی تو من موندم و رویا
خسته از تموم دنیا
یه دل تنگ شکسته
دو تا چشم خیس خسته
روزا تب دار شبا بیدار
یه تن خسته بیمار
مثه یه مرده سر دار
از خودم از همه بیزار
له له لحظه دیدار
بینمون دیوارو دیوار

خاطره حیدری زاده